

Vervolg van Een half jaar onderweg!
...................................................Lees hiervoor reis Franse kust.......
MOSSELEN
Daar in Freixo, een klein dorp met wel drie scheepswerven, vriendschap
gesloten met de mosselvisser Pepe
die me een maaltje mosselen gaf.
Ik wilde het allemaal wel eens zien en meemaken hoe het met de
mosselkweek in zijn werk gaat en ben er op een
dag in mijn oliegoed ernaar toe gegaan en ben een weekje gaan helpen
mosselen te sorteren en verpakken ;
van het een kwam het ander en ik kwam in een hele
vriendenklub terecht die bij mij aan boord kwamen om te roken en te
praten, ik heb er heel wat spaans van
opgestoken, want ze spreken geen woord over de grens. Ze zijn ook heel
bescheiden en royaal; ik werd verwend
met spaanse gerechten die, soms nog warm, werden meegebracht,
citrusvruchten in overvloed, schelpdieren
in alle soorten en maten, vissen en vele andere zaken: op een gegeven
moment stond Pepe na een klusje met
een voorhamer in zijn handen en vroeg me of ik hem wilde hebben! Nee dus…
EN KOKKELS
Heel bijzonder daar is de
kokkelvisserij, de dag dat het visseizoen open ging wist ik niet wat
ik meemaakte; we twee of drie honderd
bootjes, allemaal in primaire kleuren geschilderd die voor anker lagen
op de zand bank waarnaast ik voor anker
lag, allemaal met anker voor en anker achter, en precies om negen uur
‘s morgens toeters en gingen ze van
start, het leek wel een wedstrijd, om elf uur weer toeters en mocht er
niet meer gevist worden, gezagsdragers in
velerleivormen waren aanwezig, de kustwacht met een veel te grote
boot, de Guardia civil, en ook een stuk of
wat bootjes met kontroleurs die rond voeren. Iedereen moet een
vergunning hebben, en mag niet meer dan 40
kg kokkels opvissen in die twee uur; iedereen smokkelt dus toch meer
mee en al die platte petten proberen dat
een beetje onder controle te houden. Alle kokkels moeten de visafslag
passeren waar ze gewogen en gesorteerd
worden en iedere visser -ze staan allemaal in de rij met hun mand -
krijgt een briefje mee waarop grootte
engewicht van afgeleverde schelpen staan en waarvoor hij uitbetaald
wordt; `s middags is er afslag en ieder
visser krijgt de gemiddelde kiloprijs van die dag. Vanwege economische
malaise is de prijs veel lager als vorig
jaar, maar iedere visser verdient op een dag 300-500 euro, en dat vier
dagen in de week. Hun vrouwen vissen
ook kokkels, maar dan te voet; vanaf het strand met laag water, soms
in het donker met een koplampje op, staan
ze tot hun schouders urenlang in het water met een ruif het zand aan
te harken. De gevangen kokkels worden in
een autoband-met-netje bewaard en ook bij de afslag afgeleverd.
PROCESSIE VAN DEPRESSIES
Daar in de Ria de Muros was het een processie van depressies, ieder
week twee of drie stormen en daarna veel
regen, op een onrustige nacht sloeg het bijbootje om, alleen de
winddruk op de kale mast veroorzaakte dat.
Midden in de nacht het wetsuit aangetrokken en de laserlessen in
praktijk gebracht om het bootje overeind te
krijgen en leeg te hozen. De volgende dag buitenboordmotor uit elkaar
gehaald en tot mijn grote verbazing zijn
die dingen ervoor gemaakt om tegen water te kunnen; alleen wat water
in de carburateur en verder niets! Al
mosselen vissend met Pepe heb ik er wekenlang gewacht op een mooiweer
gat dat me de gelegenheid gaf om
veilig over te varen naar Lissabon. Net als de noordkust van Spanje
heeft ook Portugal weinig havens waar je
onder alle omstandigheden beschutting kan vinden, het is dus van groot
belang dat ik daar niet in slecht weer
terechtkom!
Het was een emotioneel afscheid na zeven weken, De galici-ers vond het
jammer dat de Vlieger weer verder
ging en mosselvisser Pepe loodste me in het donker voor me uitvarend
het eerste stukje tussen de gevaarlijke
rotsen door. Schitterend weer gehad tijdens de vaartocht en ben in een
keer naar Lissabon gevaren; Mara komt
met kerst, gaan we samen de stad in! Er is heel veel geschiedenis
hier! En fadozangeressen!
De Portugezen zijn vriendelijk en gastvrij, het land is mooi en het
weer is mooi. Ik heb besloten om hier een
jaartje te blijven, De zuidkust kan me bieden wat ik zoek: zee,
beschutting, visgelegenheid, mogelijkheden om te
wandelen. Uitstapjes zijn mogelijk naar Sevilla en Gibraltar en naar
nog veel meer plaatsen.


