Parijs v.v. winter 2007/2008 vervolg
Bovenop het kanaal bleek op zondagmorgen een grote markt te zijn waar de kerstinkopen gedaan werden, groenten, wijn, kalkoen, direkt van de “producteur” . Ik kocht zoveel als ik kon dragen.
Op de zondag kwam een heel gezelschap aan boord, dochter Mara met vriend Bas, vriendin Eelkelien met zoons Frits en Adriaan. Elf dagen in Parijs geweest, lopend konden we alle plaatsen bereiken die we wilden zien. ‘s Avonds heerlijk in eigen kombuis koken en in eigen bed slapen. Havengeld in het Arsenaal was 28 euro per nacht, na vijf nachten vond ik het wel genoeg en ben met mijn gezelschap weer terug door de stad gevaren. Het stukje Seine dat ik nog niet gezien had hebben we de volgende dag gevaren: langs talloze woonboten, de Eiffeltoren, Ile de la Cité, en afgemeerd voor het Louvre onder een brug. ‘s Avond om half negen werden we daar weggestuurd: onder de bruggen is gereserveerd voor clochards, er mag niet afgemeerd worden. We werden gedirigeerd naar een kade waar we de volgende morgen om 10 uur vertrokken moesten zijn en er werd ons duidelijk gemaakt dat we konden kiezen of delen: Het Arsenaal of district Parijs verlaten. Op advies van een booteigenaar die kontakt met ons zocht zijn we op de plaats van een woonboot gaan liggen die naar de werf was.
Vier dagen later kwam er een havenmeester vragen of we problemen hadden omdat we daar lagen. Dat bevestigde ik, ik zei ook dat het (motor)probleem net opgelost was en dat we gelukkig weer verder konden varen. Precies op het moment dat we weg wilden, gingen we ook!!
Terugweg reisroute: Seine-Oise-Can st Quentin- Cambrai- Boven Schelde-Gent-Terneuzen-Hansweert-Bergse Diepsluis-Dordrecht-Amsterdam Duur 87 uur verbruik 500 liter gasolie.
Teruggevaren met Eelkelien; al het jonge volk moest weer naar school. Mooie rivieren, zelfbedieningssluizen op de kanalen, spannende tunnels. Op de heenweg 2 tunnels in Can du Nord, 4 en 2 km lang, en op de terugweg ook twee in Can st Quentin. 2 en 5 km. Alleen in de langste tunnel mag je niet op eigen kracht varen en wordt je getrokken door een elektrische sleepboot die zich met een hels kabaal voorttrok langs een ketting die op de kanaalboden ligt. Al op voorhand zag ik er tegenop niet zelf te kunnen sturen, het kleine roerblad is niet effectief als er geen schroefwater langsstroomt.
Direkt in het begin al gingen we stuurloos van de ene kant van de tunnel naar de andere en kwam ons grote plastic wrijfhout klem te zitten tussen geleidebalk voor de scheepvaart en het betonnen jaagpad erboven, er zit een spleet van ongeveer 20 cm tussen waarin dat wrijfhout kwam. Gevolgen: ophangtouw van 35 mm gebroken, railing gebroken en ontzet, en nog wat schade aan tentbeugels die aan dek stonden. De rest van de tunnel heb ik op eigen motorkracht achter die herriemaker aangevaren, met gehoorbeschermers op. Midden in deze tunnel zat er een IJsvogeltje op de elektriciteitskabels, om toch nog te zorgen voor een mooi moment in al deze misère. Direkt na deze tunnel afgemeerd en op de zondag gewandeld naar de bron van de Scaldis (Schelde) die ik nog gevoed heb met vocht dat afgevoerd moest worden.
De Schelde, waar we stroom mee kregen, dat bespaarde nogal wat gasolie, gevaren tot Gent. Daar Eelkelien naar de trein gebracht en het laatste deel van de reis alleen gevaren, in Dordrecht wat oude kennissen opgezocht en op de Lek nog een middagje aan de grond gezeten met afgaand tij; dat gaf mooi de gelegenheid om de zaterdagkrant eens lekker uit te spelden.
Terug in Amsterdam op 14 januari 2008
Jan van Aartrijk· Nederland
email: Kite Flyer
Copyright © 2009 Han Hendriks email: Aan & Uitleg
